Μαθαίνει να εντοπίζει τα κύρια σηµεία στο λόγο των οµιλητών, να τα συγκρατεί στη µνήµη του και να τα αξιοποιεί κατά περίπτωση. ∆ιακρίνει το γεγονός από το σχόλιο σε µια προφορική αφήγηση, εξοικειώνεται με καταξιωµένες µορφές λόγου, όπως απαγγελίες, θεατρικές παραστάσεις, οµιλίες χαρισµατικών οµιλητών κ.λπ. και αφηγείται γεγονότα από µνήµης.
Γράφει μικρά κείμενα με βάση τον κόσμο της εμπειρίας του χρησιµοποιώντας σαφείς και σύνθετες περιόδους, µε υποτακτική σύνδεση και νοηµατική συνοχή, κειµενικούς δείκτες για τη σύνδεση φράσεων, παραγράφων και νοηµατικών ενοτήτων.
Σχετικά με τη γραμματική, ο μαθητής επαναλαμβάνει τους χρόνους του ρήματος και τις εγκλίσεις,τη μορφή των προτάσεων, τις ανεξάρτητες και εξαρτημένες προτάσεις, τους προσδιορισμούς και τα παραθετικά. Διδάσκεται, επίσης, τις λειτουργίες της γενικής πτώσης. Τέλος, ως προς το συντακτικό, επαναλαμβάνει την ενεργητική και παθητική σύνταξη, την απρόσωπη σύνταξη, τα μεταβατικά και αμετάβατα ρήματα, τον ευθύ και πλάγιο λόγο, την παρατακτική και υποτακτική σύνδεση, τις ονοματικές και ρηματικές φράσεις. Τέλος, εμπλουτίζει το λεξιλόγιό του και συνειδητοποιεί την ευρεία χρήση των συνθέτων και των περιφράσεων.